Ich repertuar wzbogacił się też o rajdy na planety. Według najnowszych ocen wywiadu w ciągu ostatniego roku w wyniku działań piratów zginęło ćwierć miliona obywateli Konfederacji. W stosunku do całej populacji był to niewart wspomnienia drobiazg, natomiast liczba sama w sobie była przerażająca.

Kolejnym powodem było zawarcie przez Królestwo Manticore traktatu z Republiką Sidemore obejmującą system Marsh. W ciągu ostatnich ośmiu lat standardowych system stał się całkiem potężną bazą floty, a fakt, że znajdował się poza granicami Konfederacji, powodował, iż była to wręcz idealna baza dla Royal Manticoran Navy. Leżąc bowiem nieco z boku tradycyjnej Trasy Trójkąta, stanowiła doskonałą bazę logistyczną do działań w południowo-zachodniej części Konfederacji.

Prywatnie Glockauer nie miał nic przeciwko pomocy w zwalczaniu piractwa, jaką w ten sposób otrzymywał. Natomiast jako imperialny oficer nie był zachwycony faktem, iż jest ona możliwa tylko dzięki temu, że Królestwo Manticore dorobiło się bazy floty w rejonie, w którym od lat odmawiało Imperium prawa do posiadania takowej. A to Imperium Andermańskie miało większe prawo do kontrolowania sytuacji w Konfederacji, bo z nią graniczyło. Ochrona granic i bezpieczeństwa oraz spójności wewnętrznej zawsze była priorytetowym zadaniem dla władz Imperium, a tymczasem w bazie Sidemore stacjonował cały zespół wydzielony Królewskiej Marynarki w składzie dwóch eskadr liniowych wspartych przez krążowniki liniowe i zwykłe. I siły te zdołały spacyfikować około 10% obszaru Konfederacji, co obiektywnie oceniając, było sporym osiągnięciem.

Oficjalnie tak poważne siły oddelegowano, by zapobiec dalszemu pojawianiu się na obszarze Konfederacji zwartych jednostek, czy to byłej floty UB, czy Ludowej Marynarki oraz uniemożliwić okrętom Marynarki Republiki rajdy, gdyby doszło do wznowienia działań wojennych między Sojuszem a Republiką Haven.